W listopadzie 2005 roku “elita elit” demoliberalizmu, skupiona w ONZ uchwaliła Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holocaustu. Cel był prosty: stworzenie moralnego alibi dla ludobójczej polityki Izraela, prowadzonej w Palestynie. Masakrowanie dzieci, zabijanie cywili, zatrzymania bez sądu, tortury – taka jest rzeczywistość na terenach okupowanych przez Izrael. Świat usiłuje zapomnieć, że dzisiaj prawdziwy holocaust ma miejsce na Ziemi Świętej i dokonywany jest przez “najlepszego sojusznika” wszystkich demoliberalnych reżimów – żydowskie państwo Izrael.

“W czasie krótszym, aniżeli stulecie, stary syjonizm osiągnął bardzo widoczne wpływy. Nie dość, że zagarnął Palestynę i ustanowił w niej swój reżim, to jeszcze rozbudował na całym świecie potężne ośrodki władzy w sferze politycznej, ekonomicznej oraz w środkach masowego przekazu. Trzecia Pozycja przeciwstawia się zdecydowanie ruchowi syjonistycznemu, ponieważ w swoim działaniu – w sposób rażący i straszliwy – pogwałcił on prawa narodu palestyńskiego; jednocześnie jego potęga w innych krajach kłóci się w sposób zasadniczy z prawem narodów do samostanowienia.

Trzecia Pozycja jest przeciwna politycznemu, ekonomicznemu i terytorialnemu imperializmowi syjonizmu. Potwierdza prawo każdego narodu do życia, bez – pośredniej lub bezpośredniej – ingerencji syjonizmu. Stwierdza również, że naród palestyński musi mieć pełne poparcie w swych wysiłkach dla odzyskania w całości utraconego kraju.”  (z Deklaracji Trzeciej Pozycji)