Obserwujemy w ostatnim czasie pewien trend; negatywnego traktowania działalności politycznej - także wyborczej - jako swego rodzaju wyścigu autoreklamy. To, że ów styl odpowiada większości startujących w wyborach nie znaczy, iż jest właściwy.

Polityka jest służbą społeczną, a mandat senatorski czy poselski zobowiązuje do takiego właśnie rozmienienia polityki. W przeciwieństwie do reprezentacji samorządowej, przedstawicielstwo parlamentarne (w tym senatorskie) ma za zadanie sprawowanie kontroli nad rozwojem całego kraju. Utarł się w naszym kraju chory zwyczaj, że kandydaci obiecują na prawo i lewo swoją opiekę, pomoc i wsparcie dosłownie każdemu -- kto ma prawo głosu w okręgu jego wyborczego startu. Nic tak naprawdę nie zrobią -- ale obiecanki słychać daleko i szeroko. Senator jest przedstawicielem swojego regionu do reprezentowania całej Polski. Sprawami lokalnymi zajmuje się samorząd. Zadaniem senatu -- nawet w tej kulawej formie, w jakiej on funkcjonuje obecnie -- jest dbałość o interes państwa jako całości.

W Polsce problem złego zarządzania gminami czy powiatami -- także w naszym regionie - jest o wiele mniej poważny, niż się mówi. Prawdziwą przeszkodą jest prawo państwowe. Ale nie jest to prawo państwa polskiego. Albowiem -- zgodnie z traktatem lizbońskim i wcześniejszymi „umowami" unijnymi - Polska pozbawiła się wpływu na stanowienie prawa w większości kluczowych punktów. Co z tego, że będą niskie podatki -- skoro Unia europejska nakazuje ich podnoszenie; co z tego, że wójtowie, burmistrzowie czy prezydenci miast podejmą właściwe decyzje, a lokalni przedstawiciele w sejmie i senacie poprą ich -- skoro unia ma swoją politykę i swoje prawo, do którego my, Polacy, musimy się stosować? Bo musimy -- pod groźbą potężnych kar finansowych, a w ostateczności blokady państwa na arenie międzynarodowej i interwencji zbrojnej -- tak stanowi lizboński traktat.

Zadaniem polskich przedstawicieli w parlamencie jest doprowadzić do uwolnienia Polski spod jarzma brukselskiego ucisku. Zamiast Moskwy mamy dziś Brukselę, a Polacy jak swoich praw nie mieli, tak nie mają.

Na Dolnym Śląsku, konkretnie w okręgu nr 1 nie ma innego kandydata, który by stawiał sobie taki właśnie cel, niż niżej podpisana Anetta Stemler.

Moją wiarygodność gwarantuje moje wieloletnie zaangażowanie w działalność szeroko znanej w regionie opozycyjnej partii Narodowe Odrodzenie Polski. W tym roku mija 30 lat, odkąd NOP rozpoczęło swoją polityczną walkę -- najpierw z komunistycznym reżimem, później z działaniami przeciwko niepodległości Polski. Byliśmy jedynym ruchem politycznym, który widząc, do czego prowadzi tzw „zjednoczona" Europa, od lat 90tych ostro występuje przeciwko brukselizacji Polski. Jesteśmy jedynymi, którzy zdecydowanie występują przeciwko chociażby promocji homoseksualizmu -- powszechnie rozpoznawana kampania „Zakaz Pedałowania", to kampania autorska Narodowego Odrodzenia Polski.

W Polsce nie dokona się żadnych zmian, jeśli nie zmieni się rzecz podstawowa -- prawo o decydowaniu o własnych losach musi wrócić w ręce Polaków. Inaczej wszystkie wyborcze obiecanki będą wyłącznie obiecankami. A ci, co je składają albo są świadomymi oszustami, albo naiwniakami. A cwaniaków i niedorozwiniętych politycznie w polskim parlamencie na pewno nie potrzeba.

Dodam, że moją kandydaturę wspiera Roberto Fiore, legenda włoskiej sceny politycznej, przywódca włoskiej partii Forza Nuova, były eurodeputowany, zdecydowany przeciwnik Unii Europejskiej i zwolennik Europy Wolnych Narodów.

Anetta Stemler - kandydat Narodowego Odrodzenia Polski do Senatu (Okręg 1; powiaty: bolesławiecki, lubański, lwówecki, zgorzelecki)